रुटाइल विरुद्ध ॲनाटेस टायटॅनियम डायऑक्साइड: फरक काय आहे आणि तुम्ही कोणता निवडावा?

लेखकाबद्दल

[लेखक] वांग लेयांग -- तांत्रिक अनुप्रयोग विशेषज्ञ, सन बँग TiO2

कोटिंग्ज, प्लॅस्टिक्स, रबर आणि पेपर उद्योगांमध्ये टायटॅनियम डायऑक्साइडच्या तांत्रिक उपयोगाचा १० वर्षांहून अधिक प्रत्यक्ष अनुभव. रुटाइल आणि ॲनाटेस TiO2 च्या कार्यक्षमतेचे अनुकूलन (ऑप्टिमायझेशन), ग्रेड निवड आणि जागतिक अनुपालन मानकांमध्ये विशेषज्ञता. २० हून अधिक देशांमधील खरेदी आणि तांत्रिक संघांना त्यांच्या उत्पादन प्रक्रियेसाठी योग्य TiO2 उत्पादने निवडण्यास साहाय्य केले आहे.

लिंक्डइन:linkedin.com/company/zhongyuan-shengbang-xiamen-technology-co-ltd

फेसबुक:facebook.com/share/18Vsc4d4Wy

थोडक्यात — मुख्य मुद्दे

रुटाईल TiO2 चा अपवर्तनांक जास्त (2.76 विरुद्ध 2.55) असतो, त्यात उत्कृष्ट अतिनील किरण प्रतिरोधकता असते आणि बाह्य लेप, प्लॅस्टिक्स तसेच दीर्घकालीन टिकाऊपणा आवश्यक असलेल्या कोणत्याही वापरासाठी ही एक मानक निवड आहे.

अनाटेस TiO2 चे उत्पादन अंदाजे १५-२०% स्वस्त आहे, त्यामुळे कागद आणि काही अंतर्गत वापरासाठी पसंत असलेला अधिक सौम्य, किंचित निळसर-पांढरा रंग मिळतो, परंतु अतिनील किरणांच्या संपर्कात आल्यास ते सेंद्रिय बंधकांचे (organic binders) विघटन करते.

सर्वात महत्त्वाचा तांत्रिक फरक म्हणजे फोटोकॅटॅलिटिक क्रियाशीलता: ॲनाटेस हे रुटाइलपेक्षा अंदाजे १० पट अधिक फोटोॲक्टिव्ह आहे, ज्यामुळे बाह्य वापरामध्ये थेट चॉकसारखे होणे, चमक कमी होणे आणि रंग फिका पडणे यांसारख्या समस्या उद्भवतात.

जागतिक TiO2 उत्पादनात रुटाईलचा वाटा ८५-९०% आहे; ॲनाटेसचा वापर प्रामुख्याने कागद, घरातील वास्तुशास्त्रीय रंग, रबर आणि कमी किमतीच्या मास्टरबॅचमध्ये केला जातो, जिथे अतिनील किरणांचा संपर्क कमीत कमी असतो.

B2B खरेदीदारांसाठी, बाह्य वापरासाठी चुकीच्या क्रिस्टल फॉर्मची निवड केल्यास साधारणपणे १२-२४ महिन्यांच्या आत उत्पादन निकामी होते -- ही एक अशी चूक आहे, जिचे नुकसान ग्रेड्समधील सुरुवातीच्या किमतीच्या फरकापेक्षा कितीतरी जास्त असू शकते.

रुटाइल विरुद्ध ॲनाटेस: थोडक्यात उत्तर

रुटाईल आणि ॲनाटेस टायटॅनियम डायऑक्साइडमधील फरक एका मूलभूत घटकावर अवलंबून असतो: स्फटिक रचना. रासायनिक दृष्ट्या दोन्ही TiO2 आहेत — म्हणजेच टायटॅनियम आणि ऑक्सिजनचे एकसारखे अणू — परंतु त्यांची रचना वेगवेगळ्या भौमितिक नमुन्यांमध्ये केलेली असते, ज्यामुळे त्यांचे प्रकाशीय आणि रासायनिक गुणधर्म अत्यंत भिन्न ठरतात.

रुटाईलची स्फटिक जाळी अधिक दाट आणि संक्षिप्त असते. प्रत्येक टायटॅनियम अणू सहा ऑक्सिजन अणूंनी किंचित विरूपित अष्टफलकीय रचनेत वेढलेला असतो. या घट्ट रचनेमुळे रुटाईलला उच्च अपवर्तनांक (२.७६), अधिक रासायनिक स्थिरता आणि लक्षणीयरीत्या कमी प्रकाश-उत्प्रेरक क्रियाशीलता प्राप्त होते. ॲनाटेसची स्फटिक रचना अधिक मोकळी आणि कमी दाट असून तिची रचना चतुष्कोणीय असते, ज्यामुळे त्याचा अपवर्तनांक २.५५ असतो आणि त्याची प्रकाश-उत्प्रेरक क्रियाशीलता रुटाईलच्या सुमारे १० पट जास्त असते.

उत्तराचा सारांश: रुटाईल आणि ॲनाटेस ही एकाच रासायनिक संयुगाची (TiO2) दोन स्फटिक रूपे आहेत. रुटाईल अधिक घन, अधिक स्थिर आहे, त्याचा अपवर्तनांक जास्त आहे (२.७६ विरुद्ध २.५५), आणि बाह्य वापरासाठी ते उद्योग मानक आहे. ॲनाटेस अधिक मऊ, अधिक प्रकाश-सक्रिय आहे आणि प्रामुख्याने अशा अंतर्गत वापरासाठी वापरले जाते जिथे अतिनील किरणांचा संपर्क कमी असतो आणि खर्च ही मुख्य चिंता असते.

रुटाइल विरुद्ध ॲनाटेस: संख्यात्मक तुलना

खालील तक्त्यामध्ये १२ तांत्रिक आयामांची थेट तुलना सादर केली आहे. नमूद केलेला प्रत्येक आकडा प्रकाशित उद्योग डेटावर आधारित असून, तो प्रमाणित ASTM/ISO चाचणी पद्धतींद्वारे सत्यापित केला आहे.

मालमत्ता	रुटाइल TiO2	अनाटेस TiO2
अपवर्तक निर्देशांक	२.७६ (कोणत्याही पांढऱ्या रंगद्रव्यामध्ये सर्वाधिक)	२.५५
घनता (ग्रॅम/सेमी³)	४.२६	३.९०
कठोरता (मोह्स स्केल)	६.५ - ७.०	५.५ - ६.०
प्रकाश उत्प्रेरक क्रियाकलाप	कमी (आधारभूत)	रुटाइलपेक्षा सुमारे १० पट जास्त
अतिनील किरण शोषण कडा	~४१० एनएम	~३८५ एनएम
हवामान प्रतिरोधकता	उत्कृष्ट -- २५+ वर्षे घराबाहेर वापरण्यास योग्य	पृष्ठभागावर प्रक्रिया न केल्यास निकृष्ट
चमक (हंटर एल)	साधारणपणे ९४ - ९६	साधारणपणे ९३ - ९५
अंडरटोन	किंचित पिवळसर-पांढरा	किंचित निळसर-पांढरा
तेल शोषण (ग्रॅम/१०० ग्रॅम)	१५ - २२	१८ - २५
TiO2 चे प्रमाण (ठराविक)	>= ९३%	>= ९८%
उत्पादन वाटा	जागतिक उत्पादनाच्या सुमारे ८५-९०%	जागतिक उत्पादनाच्या ~१०-१५%
सापेक्ष खर्च	आधाररेषा (उच्च)	समकक्ष रुटाइलपेक्षा १५-२०% कमी

 

बाह्य वापरासाठी रुटाइल हे उद्योग मानक का आहे?

उत्तराचा महत्त्वाचा भाग: रुटाईल TiO2 चा वापर बाह्य वापरासाठी (कोटिंग्ज, प्लॅस्टिक्स, बांधकाम साहित्य) प्रामुख्याने केला जातो, कारण त्याच्या घन स्फटिक संरचनेमुळे अतिनील किरणांच्या संपर्कात आल्यावर कमीत कमी फ्री रॅडिकल्स तयार होतात. यामुळे, सूर्यप्रकाशात ॲनाटेज TiO2 मुळे अपरिहार्यपणे होणारे चॉकिंग, चकाकी कमी होणे आणि बाइंडरचे विघटन टाळले जाते.

प्रत्यक्ष प्रकल्पांमध्ये हे घडताना मी अगणित वेळा पाहिले आहे. २०१८ मध्ये, एका आग्नेय आशियाई पेंट उत्पादकाने कच्च्या मालाचा खर्च प्रति टन सुमारे $१८० ने कमी करण्यासाठी, त्यांच्या बाह्य भिंतीच्या पेंटसाठी उच्च-दर्जाच्या रुटाईलऐवजी कमी किमतीच्या ॲनाटेस TiO2 चा वापर सुरू केला. १४ महिन्यांच्या आत, त्यांच्या वितरकांकडे तक्रारींचा पाऊस पडला: पेंटचा थर पांढरा पडत होता, रंग फिके पडले होते, आणि काही प्रकरणांमध्ये कोटिंगमधील बंधकाची (बाइंडरची) ताकद इतकी कमी झाली होती की ते बोटाने घासूनही काढता येत होते.

याचे मूळ कारण फोटोकॅटॅलिसिस आहे. जेव्हा TiO2 अतिनील प्रकाश शोषून घेते, तेव्हा ते इलेक्ट्रॉन-होल जोड्या निर्माण करते, ज्या रंगद्रव्याच्या पृष्ठभागावरील पाणी आणि ऑक्सिजनसोबत अभिक्रिया करून हायड्रॉक्सिल रॅडिकल्स (OH-) आणि सुपरऑक्साइड ॲनायन्स (O2-) तयार करतात. हे क्रियाशील ऑक्सिजन घटक पेंट आणि प्लॅस्टिकमधील सेंद्रिय पॉलिमर बाइंडरवर हल्ला करतात, रेणूंच्या साखळ्या तोडतात आणि हळूहळू ऱ्हास घडवून आणतात. ॲनाटेसचा बँड गॅप अंदाजे ३.२ eV (रुटीलच्या ३.० eV च्या तुलनेत) असल्यामुळे, ते अतिनील स्पेक्ट्रमचा अधिक मोठा भाग शोषून घेते आणि अंदाजे १० पट जास्त क्रियाशील रॅडिकल्स निर्माण करते.

हा गुणवत्तेतील किरकोळ फरक नाही -- ही ॲनाटेस TiO2 आणि बाह्य टिकाऊपणाच्या आवश्यकतांमधील एक मूलभूत विसंगती आहे. रुटाईल-ग्रेड TiO2, विशेषतः जेव्हा त्यावर ॲल्युमिना (Al2O3) किंवा सिलिका (SiO2) लेपांचे पृष्ठभागीय उपचार केलेले असतात, तेव्हा ते या प्रतिक्रियाशील जागांना निष्क्रिय करते आणि प्रकाश-उत्प्रेरक क्रियाशीलता व्यावसायिकदृष्ट्या स्वीकारार्ह पातळीपर्यंत खाली आणते. ISO 591-1 नुसार, बाह्य वापरासाठी असलेल्या रुटाईल ग्रेड्सनी २,००० तासांच्या वेगवान हवामान चाचणीनंतर (ASTM G154 नुसार QUV-B किंवा झेनॉन आर्क चाचणी) लक्षणीय प्रमाणात चॉकिंग (पांढरे डाग) होत नाही हे दाखवले पाहिजे.

जिथे ॲनाटेस TiO2 हा उत्तम पर्याय आहे

>> उत्तराचा महत्त्वाचा भाग: ॲनाटेस TiO2 तीन क्षेत्रांमध्ये विशिष्ट फायदे देते: कागदनिर्मिती (जिथे त्याचा मऊ, निळसर-पांढरा रंग कमी खर्चात अधिक उजळपणा दर्शवतो), घरातील वास्तुशिल्पीय रंग (जिथे अतिनील किरणांचा संपर्क नसतो), आणि रबर व फायबरचे काही अनुप्रयोग (जिथे टिकाऊपणाच्या गरजेपेक्षा खर्चाला अधिक महत्त्व असते).

अनाटेसला न्याय द्यायचा झाल्यास, ते एक निकृष्ट उत्पादन नाही -- ते वेगवेगळ्या उपयोगांसाठी तयार केलेले एक वेगळे उत्पादन आहे. उदाहरणार्थ, कागदनिर्मितीमध्ये, TiO2 च्या वापरामध्ये अनाटेस ग्रेडचाच सर्वाधिक वाटा असतो, कारण अनाटेसची किंचित निळसर छटा लाकडाच्या लगद्याच्या तंतूंच्या नैसर्गिक पिवळ्या रंगाला निष्प्रभ करते, ज्यामुळे ऑप्टिकल ब्राइटनिंग एजंट्सच्या गरजेशिवाय कागद अधिक उजळ दिसतो. कागदासाठी तयार केलेले अनाटेस TiO2 ग्रेड, त्याच लोडिंग पातळीवर कॅल्शियम कार्बोनेटच्या तुलनेत, प्रति युनिट वजनानुसार साधारणपणे १०-१५% जास्त अपारदर्शकता देतात.

रबराच्या उपयोगांमध्ये -- विशेषतः व्हाईट-वॉल टायर्स, बुटांचे तळवे आणि रबर फ्लोअरिंगमध्ये -- ॲनाटेस TiO2 ला अनेकदा प्राधान्य दिले जाते, कारण त्याचा किंचित मऊ पांढरा टोन अधिक आकर्षक फिनिश देतो आणि कंपाऊंडमधील कार्बन ब्लॅक किंवा इतर फिलर्सद्वारे रबर मॅट्रिक्स स्वतःच काही प्रमाणात अतिनील किरणांपासून संरक्षण प्रदान करते. ॲनाटेसचा खर्चातील फायदा (समकक्ष रुटाईल ग्रेडच्या तुलनेत प्रति टन साधारणपणे १५-२०% कमी) याला आर्थिकदृष्ट्या एक तर्कसंगत पर्याय बनवतो, जेव्हा फॉर्म्युलेशनमधील इतर घटकांद्वारे अतिनील किरणांपासूनच्या टिकाऊपणाचे व्यवस्थापन केले जाते.

रुटाइल आणि ॲनाटेस यांच्यातील उत्पादन प्रक्रियेतील फरक

उत्तराचा सारांश: रुटाईल TiO2 सल्फेट आणि क्लोराईड या दोन्ही प्रक्रियांनी तयार करता येते, तर ॲनाटेस TiO2 केवळ सल्फेट प्रक्रियेद्वारे तयार केले जाते. स्फटिकाचे स्वरूप कॅल्सिनेशन तापमानाद्वारे नियंत्रित केले जाते: ॲनाटेस कमी तापमानात (८००-९००°C) तयार होते, तर रुटाईलसाठी उच्च तापमान (९५०-१,१००°C) आणि रुटाईल सीडिंग स्फटिकांची आवश्यकता असते.

या उत्पादन वास्तवाचा खरेदीवर थेट परिणाम होतो. जर तुमच्या ॲप्लिकेशनला ॲनाटेस TiO2 ची आवश्यकता असेल, तर तुमच्या पुरवठादाराला सल्फेट-प्रक्रिया उत्पादन लाइन चालवावी लागेल. क्लोराईड-प्रक्रिया संयंत्रे केवळ रुटाईल ग्रेडचे उत्पादन करतात. सल्फेट प्रक्रिया, स्फटिक स्वरूपाच्या उत्पादनाच्या बाबतीत अधिक लवचिक असली तरी, उत्पादित केलेल्या प्रत्येक टन TiO2 साठी अंदाजे ३-४ टन आयर्न सल्फेट हेप्टाहायड्रेट (कॉपरस) कचरा निर्माण करते, ज्याच्या पर्यावरणीय व्यवस्थापनाचा खर्च बाजारभावात अंशतः प्रतिबिंबित होतो.

सन बँगमध्ये, आम्ही दोन्ही तंत्रज्ञान वापरणाऱ्या उत्पादकांकडून माल मिळवतो. या दुहेरी उपलब्धतेमुळे, आम्ही अत्यंत स्पर्धात्मक किमतीत ॲनाटेस ग्रेड देऊ शकतो आणि त्याचबरोबर, जेव्हा ग्राहकांना क्लोराईड प्रक्रियेमुळे मिळणारे अधिक सुस्पष्ट कणांचे वितरण आणि उच्च चमक यांची विशेष गरज असते, तेव्हा आम्ही क्लोराईड-प्रक्रियेतील रुटाईल ग्रेडचा पुरवठाही करतो. उत्पादनाचा कोणताही एकच 'सर्वोत्तम' मार्ग नसतो -- केवळ तुमच्या विशिष्ट वापरासाठी योग्य उत्पादनच असते.

तुमच्या TiO2 पुरवठ्यामधील रुटाईलचे प्रमाण कसे तपासावे

उत्तराचा महत्त्वाचा भाग: ASTM D3720 नुसार, TiO2 नमुन्यामधील रुटाईल स्फटिक स्वरूपाची टक्केवारी एक्स-रे विवर्तन (XRD) विश्लेषणाद्वारे तपासली जाऊ शकते. व्यावसायिक रुटाईल ग्रेडमध्ये सामान्यतः >= ९८% रुटाईल असते, तर ॲनाटेस ग्रेडमध्ये >= ९८% ॲनाटेस असते. एकाच बॅचमध्ये स्फटिक स्वरूपांचे कोणतेही लक्षणीय मिश्रण हे गुणवत्तेतील धोक्याचे लक्षण आहे.

TiO2 च्या खेपांचे ऑडिट करण्याच्या माझ्या अनुभवानुसार, सर्वात सामान्य गुणवत्ता समस्यांपैकी एक म्हणजे स्फटिक स्वरूपातील भेसळ – म्हणजेच रुटाईल-ग्रेडच्या खेपेत ॲनाटेसची भेसळ, किंवा याउलट. रुटाईल ग्रेडमध्ये ५% ॲनाटेसची भेसळसुद्धा तयार उत्पादनाच्या हवामान-प्रतिरोधकतेत लक्षणीय घट करू शकते. म्हणूनच, बाह्य वापरासाठी TiO2 वापरणाऱ्या B2B खरेदीदारांसाठी, येणाऱ्या प्रत्येक गुणवत्ता नियंत्रण प्रोटोकॉलचा XRD विश्लेषण हा एक भाग असला पाहिजे.

एक्सआरडीच्या पलीकडे, एक साधी प्रायोगिक चाचणी जलद क्षेत्रीय पडताळणी करू शकते: एका पारदर्शक अल्कीड रेझिनमध्ये थोड्या प्रमाणात TiO2 विखुरून त्याला ४८-७२ तासांसाठी बाहेरच्या सूर्यप्रकाशात किंवा यूव्ही दिव्यासमोर ठेवणे. रुटाईल-ग्रेडच्या नमुन्यात कमीत कमी पिवळेपणा किंवा चॉकसारखा रंग बदल दिसेल, तर ॲनाटेस असलेल्या नमुन्यात दृश्यमान ऱ्हास दिसू लागेल. ही प्रयोगशाळेतील एक्सआरडीला पर्याय नाही, परंतु ही एक व्यावहारिक पद्धत आहे जी मी अनेक खरेदी संघांना शिकवली आहे, ज्यांना माल स्वीकारण्यापूर्वी त्याची पडताळणी करणे आवश्यक असते.

तुम्ही कोणता निवडावा? एक निर्णय चौकट

ग्राहकांना नेमका हाच निर्णय घेण्यास १० वर्षे मदत केल्यानंतर, मी एक सोपी चौकट विकसित केली आहे. या तीन प्रश्नांची उत्तरे द्या:

निर्णय चौकट

तुमचे उत्पादन बाहेरील अतिनील प्रकाशाच्या संपर्कात येणार आहे का?

जर होय -> तर रुटाईल निवडा. विषय संपला. अपयशाचा खर्च (उत्पादन परत करणे, ब्रँडला नुकसान, वॉरंटी दावे) हा किमतीतील फरकापेक्षा कित्येक पटींनी जास्त असतो.

जर नाही तर प्रश्न २ वर जा.

२. अर्ज कागद, घरातील रंग किंवा रबरमध्ये आहे का?

जर होय -> तर ॲनाटेस हा अधिक किफायतशीर पर्याय असण्याची शक्यता आहे. त्याचा सौम्य, निळसर-पांढरा अंडरटोन अशा ॲप्लिकेशन्समध्ये अनेकदा चांगले व्हिज्युअल परिणाम देतो आणि १५-२०% खर्चातील बचत थेट तुमचा मार्जिन वाढवते.

जर नाही तर प्रश्न ३ वर जा.

३. तुमच्या फॉर्म्युलेशनमध्ये TiO2 च्या फोटोॲक्टिव्हिटीची भरपाई करणारे प्रभावी UV स्टॅबिलायझर्स आधीपासूनच समाविष्ट आहेत का?

जर होय -> ॲनाटेस व्यवहार्य असू शकते, परंतु मोठ्या प्रमाणात उत्पादन सुरू करण्यापूर्वी तुम्ही त्वरित हवामान चाचण्या (QUV-B, ISO 591-1 नुसार 2,000+ तास) घ्याव्यात.

जर नाही किंवा खात्री नसेल तर -> रुटाईल निवडा. प्रति टन वाढीव खर्च हा उत्पादनाच्या अपयशाविरुद्धची हमी आहे.

उत्तराचा महत्त्वाचा मुद्दा: सूर्यप्रकाशाच्या संपर्कात येणाऱ्या कोणत्याही वापरासाठी रुटाईल निवडा. घरातील कागद, इंटिरियर पेंट्स आणि रबर यांसारख्या वस्तूंसाठी ॲनाटेस निवडा, जिथे अतिनील किरणे नसतात आणि १५-२०% खर्चात बचत होणे महत्त्वाचे ठरते. शंका असल्यास, अंतिम निर्णय घेण्यापूर्वी हवामान बदलाच्या जलद चाचणीद्वारे खात्री करा -- चुकीचा निर्णय घेतल्यास होणारे नुकसान किमतीतील फरकाच्या १० पटींपेक्षा जास्त असू शकते.

रुटाइल आणि ॲनाटेजच्या बाबतीत B2B खरेदीदारांकडून होणाऱ्या तीन सामान्य चुका

चूक १: केवळ किमतीच्या आधारावर निवड करणे. "सर्वात स्वस्त TiO2" हा निवडीचा योग्य निकष कधीच नसतो. मी पाहिले आहे की खरेदीदार कच्च्या मालावर प्रति टन $200 वाचवतात, पण परत आलेल्या उत्पादनामुळे त्यांना $50,000 चे नुकसान होते. नेहमी वापराच्या गरजांना प्राधान्य द्या, प्रति युनिट किमतीला नाही.

चूक २: सर्व रुटाईल एकसारखेच असते असे गृहीत धरणे. सर्वच रुटाईल TiO2 एकसारखी कामगिरी करत नाही. पृष्ठभागावरील प्रक्रिया (ॲल्युमिना, सिलिका, झिर्कोनिया, ऑरगॅनिक), कणांच्या आकाराचे वितरण आणि उत्पादन प्रक्रिया (सल्फेट विरुद्ध क्लोराईड) यांमुळे रुटाईल प्रकारातही कामगिरीत लक्षणीय फरक निर्माण होतो. अंतर्गत वास्तुशास्त्रीय लेपनासाठी वापरले जाणारे सल्फेट-प्रक्रिया रुटाईल आणि वाहनांच्या टॉपकोटसाठी वापरले जाणारे क्लोराईड-प्रक्रिया रुटाईल ही मुळातच भिन्न उत्पादने आहेत.

चूक ३: एक्सआरडी (XRD) डेटासह विश्लेषण प्रमाणपत्राची (COA) मागणी न करणे. TiO2 च्या प्रत्येक खेपसोबत एक COA असणे आवश्यक आहे, ज्यामध्ये एक्स-रे विवर्तनाद्वारे निर्धारित केलेल्या रुटाईलच्या प्रमाणाची टक्केवारी समाविष्ट असते. जर तुमचा पुरवठादार हे देऊ शकत नसेल, तर जो देऊ शकेल असा पुरवठादार शोधा.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

एकाच फॉर्म्युलेशनमध्ये रुटाइल आणि ॲनाटेस TiO2 मिसळता येतात का?

तांत्रिकदृष्ट्या होय, पण गुणवत्तेच्या दृष्टीने महत्त्वाच्या अनुप्रयोगांसाठी याची शिफारस क्वचितच केली जाते. स्फटिकांचे विविध प्रकार मिसळल्याने हवामानाचा परिणाम सहन करण्याच्या क्षमतेत अनिश्चितता निर्माण होते, कारण ॲनाटेसचा भाग अधिक वेगाने विघटित होतो, ज्यामुळे फिल्ममध्ये सूक्ष्म पोकळ्या निर्माण होतात आणि संपूर्ण कोटिंग निकामी होण्याची प्रक्रिया अधिक वेगवान होते. जर खर्चाच्या कारणास्तव तुम्हाला मिश्रण करणे आवश्यकच असेल, तर एकूण TiO2 च्या प्रमाणामध्ये ॲनाटेसचे प्रमाण <= १०% पर्यंत मर्यादित ठेवा आणि उत्पादनापूर्वी हवामानाचा परिणाम सहन करण्याच्या क्षमतेची संपूर्ण जलद पडताळणी करा.

रुटाईल ॲनाटेजच्या तुलनेत किती महाग आहे?

२०२६ च्या दुसऱ्या तिमाहीनुसार, रुटाईल TiO2 ला साधारणपणे त्याच उत्पादकाच्या तुलनीय ॲनाटेस ग्रेडपेक्षा १५-२०% अधिक किंमत मिळते. तथापि, जागतिक स्तरावर ॲनाटेस उत्पादन क्षमता कमी होत असल्याने ही अधिक किंमत कमी होत आहे. काही बाजारपेठांमध्ये, कमी सल्फेट-प्रक्रिया संयंत्रे समर्पित ॲनाटेस उत्पादन लाईन्स चालवत असल्याने, किंमतीतील तफावत १०-१२% पर्यंत कमी झाली आहे.

सन बँग रुटाईल आणि ॲनाटेस TiO2 दोन्ही पुरवते का?

होय. आम्ही कोटिंग्ज, प्लॅस्टिक्स आणि बाह्य वापरासाठी रुटाईल ग्रेड्सची (BR-3669, BR-3668, BR-3663, BR-3662, BR-3661, BCR-858, BCR-856, R-251) संपूर्ण श्रेणी, तसेच कागद, इनडोअर पेंट्स आणि रबरसाठी अनुकूलित ॲनाटेस ग्रेड्स (BA-1220, BA-1221) पुरवतो. सर्व उत्पादनांना XRD क्रिस्टल फॉर्म व्हेरिफिकेशनसह संपूर्ण COA डॉक्युमेंटेशनचा आधार आहे.

रुटाइल आणि ॲनाटेस यांमधील फरक डोळ्यांनी पाहून ओळखण्याचा काही मार्ग आहे का?

उत्तर: खात्रीशीरपणे नाही. दोन्ही बारीक पांढऱ्या पावडर आहेत ज्या उघड्या डोळ्यांना जवळजवळ एकसारख्याच दिसतात. रुटाईलमध्ये किंचित उबदार, पिवळसर छटा असते, तर ॲनाटेस किंचित निळसर-पांढरा असतो, परंतु हे फरक सूक्ष्म आहेत आणि गुणवत्तेच्या पडताळणीसाठी विश्वसनीय नाहीत. केवळ उपकरणात्मक पद्धती (XRD, किंवा ASTM D476 नुसार UV-Vis स्पेक्ट्रोस्कोपी) स्फटिकांचे स्वरूप निश्चितपणे ओळखू शकतात.

संदर्भ आणि अधिक वाचन

* एएसटीएम डी४७६-२१ -- शुष्क रंगद्रव्ययुक्त टायटॅनियम डायऑक्साइड उत्पादनांसाठी मानक वर्गीकरण (रुटील/अनाटास वर्गीकरण समाविष्ट आहे)

* आयएसओ ५९१-१:२००० -- रंगांसाठी टायटॅनियम डायऑक्साइड रंगद्रव्ये -- भाग १: विनिर्देश आणि चाचणी पद्धती

* ASTM D3720-90(2019) -- एक्स-रे विवर्तनद्वारे टायटॅनियम डायऑक्साइड रंगद्रव्यांमधील ॲनाटेज आणि रुटाइलच्या गुणोत्तरासाठीची मानक चाचणी पद्धत

* ASTM G154-23 -- पदार्थांच्या प्रदर्शनासाठी फ्लोरोसेंट अल्ट्राव्हायोलेट (UV) दिवा उपकरण चालवण्याची मानक पद्धत

* विंकलर, जे. (२०१३). टायटॅनियम डायऑक्साइड: उत्पादन, गुणधर्म आणि प्रभावी वापर. व्हिन्सेंट्झ नेटवर्क. (स्फटिक संरचनेच्या परिणामांवरील सर्वसमावेशक तांत्रिक संदर्भ)

तुमच्या वापरासाठी रुटाइल आणि ॲनाटेस यांपैकी निवड करण्यास मदत हवी आहे का?

तुमच्या विशिष्ट फॉर्म्युलेशनसाठी योग्य TiO2 ग्रेड ओळखण्यात मदत करण्यासाठी आम्ही मोफत तांत्रिक सल्ला देतो. आमची टीम तुमच्या स्वतःच्या लॅबमध्ये समोरासमोर मूल्यांकनासाठी रुटाइल आणि ॲनाटेस या दोन्ही ग्रेडचे नमुने (१-५ किलो) उपलब्ध करून देऊ शकते, ज्यामध्ये संपूर्ण XRD COA डॉक्युमेंटेशनचा समावेश असेल.

[Contact] [email protected] | +86-592-5767906 | www.sunbangtio2.com